De vraag hoeveel uur scherm per dag is voor kinderen oké houdt veel ouders bezig. Het korte antwoord per leeftijd: 0-2 jaar nul uur, 2-5 jaar maximaal één uur, basisschool maximaal twee uur per dag. Dat is conform het advies van de WHO en de Nederlandse Hartstichting.
Onder de 2 jaar: nul
Hersenen ontwikkelen in deze fase razendsnel via interactie met mensen, niet via schermen. Onderzoek wijst uit dat schermtijd op deze leeftijd negatief samenhangt met taalontwikkeling. Videobellen met opa en oma is een uitzondering — dat is wel echte interactie.
2 tot 5 jaar: maximaal één uur
Korte programma’s van goede kwaliteit (Sesamstraat-niveau, niet snelle YouTube-clips) en bij voorkeur samen kijken. Zo kun je gesprekken voeren over wat je ziet — dat ondersteunt taal- en sociale ontwikkeling.
Basisschool: maximaal twee uur
De tijd op een laptop voor schoolwerk telt apart en is geen “schermtijd” in de zin van ontspanning. Voor games, video’s en social media is twee uur per dag de bovengrens — wat in de praktijk al best krap is voor veel gezinnen.
Wat belangrijker is dan het aantal uren
- Geen schermen tijdens maaltijden
- Geen schermen het laatste uur voor bedtijd (blauw licht en mentale prikkeling)
- Niet alleen op de slaapkamer; samen in de woonkamer
- Voorbeeldgedrag — kinderen kopiëren wat ouders doen
Praktische tip
Maak van schermtijd geen verboden vrucht maar ook geen vanzelfsprekendheid. Vaste momenten (na het eten, niet bij het ontbijt) werken beter dan losse afspraken die je elke dag opnieuw moet onderhandelen.
Schermtijd per leeftijd: wat raden experts aan
Voor kinderen tot twee jaar adviseren kinderartsen helemaal geen schermtijd, behalve videobellen met opa of oma. Tussen de twee en vijf jaar gaat het advies richting een uur per dag, idealiter samen met een ouder die uitlegt wat je ziet. Vanaf zes jaar wordt het minder rigide en kijkt men meer naar inhoud dan naar minuten: is wat je kind kijkt of speelt leerzaam, leeftijdsgepast en gevarieerd? Pubers hebben weer andere behoeftes — daar speelt schermgebruik voor school én sociaal leven mee, en wordt strikt afgrenzen vaak averechts.
Kwaliteit boven kwantiteit
Niet elk scherm is gelijk. Een uur tekentijd met een educatieve app voelt anders dan een uur passief YouTube-shorts scrollen. Onderzoek wijst aan dat actieve, interactieve schermtijd minder negatieve effecten heeft dan passieve consumptie. Een kind dat een puzzel-game speelt of een verhaal volgt waar het zelf mee bezig is, oefent vaardigheden. Een kind dat eindeloos korte filmpjes wegswipet, traint vooral korte aandacht. Stel jezelf telkens de vraag: wat doet mijn kind op dat scherm, en wat haalt hij of zij eruit?
Praktische afspraken die werken
Maak schermtijd voorspelbaar in plaats van een dagelijkse strijd. Spreek vaste momenten af — bijvoorbeeld een half uur na school of in het weekend — in plaats van willekeurig ‘nog vijf minuten’. Houd slaapkamers schermvrij voor het slapen gaan; blauw licht en spannende inhoud houden brein wakker. Eet samen aan tafel zonder schermen, dat alleen al beperkt de totale tijd flink. Geef vooral het goede voorbeeld: kinderen kopiëren wat ze zien, en jouw eigen telefoongebruik weegt meer dan welke regel ook.
Wat doe je met buitenkant-druk?
Op het schoolplein en in de WhatsApp-groep van vrienden hoor je vaak hoe andere ouders het regelen. Soms staan kinderen vier uur per dag op TikTok, soms helemaal niet. Vergelijk je gezin niet te streng. Stel je eigen grens, leg uit waarom — en blijf in gesprek. Een kind dat snapt waarom een grens er is, accepteert die makkelijker dan een kind dat alleen ‘nee’ hoort.